1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer

Karczoch zwyczajny

Karczoch zwyczajny –(Cynara scolymus L.) Roślina w stanie dzikim nie występuje, znana jest natomiast z upraw rozpowszechnionych zwłaszcza na południu Europy... Czytaj więcej

Biegunka

Biegunka jest to oddawanie zbyt często luźnych lub płynnych stolców, spowodowane bardzo różnymi przyczynami, np.; zatruciem pokarmowym,niewłaściwym doborem potraw, schorzeniami przewodu... Czytaj więcej

Nalewka buraczana

Burak zwyczajny ( Beta vulgaris rapacea ) – roślina warzywna używana jako jarzyna. Burak czerwony uprawiany jest powszechnie. Ma masywne... Czytaj więcej

Poznaj własną skóre

Trzeba poznać czynniki źle wpływające na skórę, aby móc szukać pomocy w ziołach. Skóra, tak jako oczy i włosy, jest... Czytaj więcej

Atopowe zapalenie skóry - objawy , przebieg i leczenie

Skóra

Skóra jest największym narządem ciała człowieka, zarówno pod względem powierzchni, jak i wagi. U osoby dorosłej skóra Atopowe zapalenie skóry - objawy , przebieg i leczeniepokrywa powierzchnię około 2 m2 i waży około 4,5 – 5 kg. Pokrywając powierzchnię ciała tworzy ochronną barierę na zewnątrz, ponadto pomaga w utrzymaniu stałej temperatury ciała, pełni ważną funkcje immunologiczną, tworzy kompletny szlak zakończeń nerwowych, dostarczając informacji czuciowych organizmowi.

Tym samym pośród wszystkich organów człowieka jest najbardziej narażona na infekcje, choroby i zranienia. W każdym momencie jest atakowana przez promieniowanie słoneczne, mikroorganizmy, zanieczyszczenia i narażona jest na urazy. By skutecznie bronić się przed tymi zagrożeniami i lepiej spełnić swoją funkcję, skóra musi utrzymywać zawsze zwartą i nienaruszoną strukturę.

Skóra składa się z trzech głównych części: naskórka, warstwy najbardziej zewnętrznej i cienkiej, charakteryzuje się obecnością warstw, skóry właściwej składającej się ze zbitej tkanki łącznej, która podtrzymuje i odżywia naskórek i najbardziej wewnętrznej warstwy – tkanki podskórnej, złożonej z tkanki tłuszczowej, mającej łączność z tkankami i narządami wewnętrznymi.

Atopowe zapalenie.

Atopowe zapalenie skóry ( lub wyprysk atopowy) jest chorobą skóry, mającą podłoże zapalne, która uderza przede wszystkim dzieci i objawia się bardzo szybko w pierwszych latach życia. Charakteryzuje się intensywnym świądem, który jest przyczyną silnego drapania się, powoduje podrażnienia bardzo suchej skóry oraz prowadzi do powstania krost i strupów.

Bardzo często drapanie stwarza powstanie zjawiska „błędnego koła”, które powoduje pogorszenia się objawów i jest przyczyną przewlekłego stanu. Objawy fizyczne choroby są potencjalnie osłabiające i mogą pogarszać jakość życia dzieci, determinując powstanie zaburzeń o podłożu psychologicznym, takich jak lęk. Obniżony poziom samooceny, czy też trudności w koncentracji.

Pojawiają się także zaburzenia snu związane ze świądem i mogą one wpływać na ogólny stan zdrowia.

 

Dermatitis:

Termin oznaczający chorobę zapalną skóry.

Atopowy:

 

Termin atopowy pochodzi z języka greckiego, gdzie atopos oznacza dziwny, odmienny, co tłumaczy się jako stan, w którym układa odpornościowy reaguje „ niewłaściwie”, mówiąc jaśniej nieprawidłowo w zetknięciu z powszechnie występującymi substancjami znajdującymi się w jedzeniu, w środowisku domowym czy zewnętrznym.

Częstość zjawiska:

 

Określa się, iż atopowe zapalenie skóry dotyka od 5% do 20 % dzieci krajów uprzemysłowionych. W ostatnich 40 latach częstość schorzenia wzrosła od 3 do 5 razy ( Einchelfield, 2007). Według Światowej Organizacji Zdrowia schorzenie to w 65% rozwija się w pierwszych latach życia. W wieku dorosłym choroba ma tendencję do ograniczenia się zupełnie lub objawy stają się coraz mniej uporczywe, tylko u niewielkiego odsetka ( ok, 5 – 10%) osób dorosłych osiągających dojrzałość płciową nadal utrzymuje się zapalenie skóry.

Jakie są objawy ?

Charakterystyczne objawy atopowego zapalenia skóry (AZS) to podrażnienie skórne z intensywnym świądem mającym tendencję do przewlekłości i częstego ponownego pojawienia się suchości skóry, która może być związana także ze schorzeniami niewyglądającymi na skórną alergię pokarmową, alergiczne zapalenie spojówek, katar sienny i astma oskrzelowa.

Rozmieszczenie zmian chorobowych typowej skóry atopowej może zmienić się w zależności od wieku pacjenta:

Pierwsze oznaki mogą ujawnić się w pierwszych 3 miesiącach życia, dotykając skórę głowy, policzki, zgięcia łokci i kolan, często pojawia się wysięk i krosty.

Po pierwszym lub drugim roku życia obszary najbardziej narażone na zmiany chorobowe to twarz, ręce, zgięcia łokci i kolan, nadgarstki, kostki i kark: skóra staje się mniej zaczerwieniona, ale staje się sucha, łuszcząca i pogrubiona, pojawiają się widoczne otarcia skóry, spowodowane drapaniem się. Niektóre osoby drapią się aż do krwi, prowadząc do zmian, które mogą zostać zainfekowane.

W czasie dojrzewania i w wieku dorosłym często jedynymi objawami jest szczególna wrażliwość i podrażnienie skóry, które objawiają się suchością, łuszczeniem, liszajowaceniem w obszarach największej aktywności, a więc w okolicy rąk, ale także zgięć kolan i łokci, na twarzy, w szczególności w okolicy powiek i szyi.

We wszystkich fazach życia świąd jest objawem, który przeszkadza najbardziej. Jest obecny w dzień i w nocy i może powodować utratę snu. Dowiedziono, że niektóre substancje (neuropeptydy, neuromediatory, proteinazy, cytokiny, histamina itp.,) odpowiadają za pojawienie się tego objawu. Także emocjonalny stres, niektóre produkty stosowane w leczeniu oraz pot mogą zaostrzyć świąd.

Przyczyny

Trudno naprawdę znaleźć typową przyczynę, która powoduje atopowe zapalenie skóry, ale wydaje się, iż podstawą tej choroby jest szlak interakcji pomiędzy czynnikami immunologicznymi, genetycznymi, metabolicznymi, zakaźnymi, neuroendokrynnymi a środowiskiem zewnętrznym. Można ponadto stwierdzić, iż atopowe zapalenie skóry jest rezultatem interakcji pomiędzy:

Złym funkcjonowaniem bariery skórnej: u dzieci, które cierpią na atopowe zapalenie skóry, skóra nie jest w stanie skutecznie rozwijać swoich funkcji obronnych, a poziom tej dysfunkcji odpowiada ciężkości schorzenia. Złe funkcjonowanie bariery skórnej oraz warunki z jakimi się styka, a więc kurz, roztocza, mikroby oraz pokarm mogą wywołać i nasilić zapalenie skóry.

Czynniki dziedziczne i genetyczne: u około 60% przypadków można przedstawić rodzinną historię dotyczącą atopowego zapalenia skóry. Z genetycznego punktu widzenia atopowe zapalenia skóry. Z genetycznego punktu widzenia atopowe zapalenie skóry definiuje się jako „schorzenie kompleksowe”, a więc określone przez oddziaływanie pomiędzy szczególnymi genami a środowiskiem zewnętrznym. To oznacza, że nie istnieją geny, które jako same mogą wywoływać schorzenie, ale są geny, które prowadzą do indywidualnych skłonności w wywołaniu patologii. Dlatego atopowe zapalenie skóry nie rozwija się tylko poprzez czynniki środowiskowe. Konieczne jest znalezienie tych, które funkcjonują pomiędzy tymi dwoma.

Czynniki środowiskowe: choroba rozwija się w obszarach uprzemysłowionych z tzw, „zachodnim stylem życia”, rzadziej na wsi, częściej w wyższych klasach społecznych.

Czynniki immunologiczne: część chorujących pacjentów jest wrażliwa na pokarmy i/lub alergeny środowiskowe, a w przypadkach najbardziej ciężkich pojawia się wrażliwość na białko,które buduje ich skórę ( w tym przypadku atopowe zapalenie skóry może stać się chorobą autoimmunologiczną). Wśród najczęstszych alergenów pokarmowych wyróżnia się : jaja, mąkę, mleko, które wywołuje schorzenie przede wszystkim u dzieci poniżej 1 roku życia. Czynnikami drażniącymi i alergenami są również lateks,środki zapachowe, konserwanty. Ważne jest, iż alergia pokarmowa jest dzisiaj sprawą kontrowersyjną, a udział alergenów pokarmowych w rozwoju choroby nie jest naukowo potwierdzony.

Skórne czynniki mikrobiologiczne: w 90% przypadków skóra dzieci, które cierpią na atopowe zapalenie skóry, jest skolonizowana przez bakterie Staphylococcus aureus.

Nieprawidłowe funkcjonowanie bariery skórnej wraz z pogorszeniem się stanu skóry i wzrostem zniszczenia bariery ochronnej są przyczyną szybkiej kolonizacji bakteryjnej, która powoduje nasilenie się stanu zapalnego.

Przyczyny psychoemocjonalne: stres, lęk mogą łatwiej wywołać zapalenie skóry i inne choroby alergiczne.

Leczenie i zapobieganie.

Bardzo ważna w osiągnięciu sukcesu w terapii atopowego zapalenia skóry jest współpraca między lekarzem, rodziną i pacjentem. Dla rodziców ważne jest, by wiedzieli, iż wysoki odsetek dzieci wyrasta spontanicznie z choroby w pierwszych latach życia, ale istotne jest też, iż skóra powinna być leczona stale, co więcej, należy unikać czynników i substancji, które wywołują zapalenie skóry. Leczenie musi być dostosowane do ciężkości schorzenia i wieku pacjenta. Nie należy ograniczać się do leczenia tylko ostrej fazy zapalenia lub objawów najbardziej widocznych,ale należy zapobiegać ewentualnemu nawrotowi choroby. Atopowe zapalenie skóry (AZS) może być aktywne nawet jeśli nie istnieją widoczne objawy.

Leczenie atopowego zapalenia skóry musi być zorientowane na :

Poprawienie ochrony skóry poprzez przywrócenie bariery ochronnej oraz zwalczanie suchości skóry.

Duża przepuszczalność skóry atopowej powoduje penetrację czynników drażniących do jej wnętrza, powodując w ten sposób podrażnienie, zapalenie i uwrażliwienie. Jest to także przyczyną utraty wody z tkanek powyżej normy, co jest konsekwencją jej suchości i tendencją do uszkodzenia.

Konieczna jest więc odmowa bariery skórnej,reintegracja jej brakujących składników, wspomaganie nawilżania, poszukując największej przeszkody wywołującej utratę wody z jej wnętrza. To może zostać osiągnięte poprzez systematyczne stosowanie maści i kremów, o właściwościach emolientów, o działaniu łagodzącym, ochronnym i nawilżającym, do wielokrotnej aplikacji w ciągu dnia i zawsze po kąpieli lub po wysiłku fizycznym czy kontakcie z wodą.

Istnieją ponadto preparaty do stosowania zewnętrzenego, które zawierają substancje tworzące „efekt bariery”, chroniąc skórę przed bezpośrednim kontaktem z czynnikami drażniącymi, zmniejszając podrażnienie i świąd.

Stosowanie tego typu preparatów jest zdefiniowane w środowisku medycznym jako terapia wspomagająca i jest jedyną z najważniejszych terapii o prostej?nowoczesnej formie, zadeklarowaną także przez Międzynarodową Konferencję Skóry Atopowej .(2003).

 

Zmniejszenie stanu zapalnego skóry i leczenie ewentualnie obecnych nadkażeń.

W celu zmniejszenia stanu zapalnego, powszechnie stosowane są glikokortykosteroidy do użytku zewnętrznego, które pozwalają na skuteczną kontrolę stanu zaostrzenia choroby. Muszą być stosowane pod kontrolą lekarza w sposób i w czasie wyznaczonym przez specjalistę, by nie narazić osoby leczonej na ich niekorzystne działanie i jego skutki.

W celu lepszej kontroli fazy zaostrzenia choroby oraz leczenia przez dłuższy okres stosuje się połączenie kortykosterydów z emolientami o działaniu ochronnym i łagodzącym. To połączenie z jednej strony pozwala na ograniczenie stosowania kortykosterydów, a z drugiej zapewnia ochronę przed pogorszeniem się objawów.

W fazie ostrej atopowego zapalenia skóry i obszarach skóry, gdzie skóra jest najbardziej zniszczona, możemy zaobserwować nadkażenia bakteryjne (liszajowatość). Gronkowiec złocisty (Staphylococcus ureus) i Paciorkowiec beta hermolizujący grupy A są bakteriami odpowiedzialnymi za wystąpienie tego zakażenia, ale możemy także zaobserwować nadkażenia grzybami i wirusami.

 

 

Ograniczenie świądu.

Świąd jest z pewnością objawem powszechnym w atopowym zapaleniu skóry (AZS) i także tym, który najbardziej pogarsza jakość życia dzieci. Dlatego ważne jest, by móc zidentyfikować czynniki go wywołujące. Regularne stosowanie emolientów i substancji nawilżających wyraźnie zmniejsza suchość i otarcia skóry, a wraz z właściwym stosowaniem kortyzonu w fazie ostrej jest najlepszą metodą do ograniczenia świądu.

 

Unikanie kontaktu ze wszystkimi składnikami drażniącymi:

Istnieje naprawdę wiele substancji drażniących, które mogą pogarszać stan skóry osób z AZS. Jedynym możliwym leczeniem w tym wypadku jest unikanie. Jedynym możliwym leczeniem w tym wypadku jest unikanie kontaktu z tymi substancjami. Możliwe jest to poprzez dwa sposoby:

  • stałe stosowanie podstawowych reguł higieny osobistej, zachowania się i środowiska:

  • regularna aplikacja produktów do stosowania zewnętrznego które tworzą tak jak emolienty ochronny film, powodujący powstanie efektu bariery pomiędzy substancjami drażniącymi a skórą („efekt ochronnej bariery”)

 

Czynniki, które mogą nasilić atopowe zapalenie skóry”

Kontakt bezpośredni: mydłaalkaliczne, agresywne detergenty ( SLS: SLES), syntetyczne środki barwiące, środki dezynfekujące, makijaż, perfumy, konserwanty (parabeny), włókna, takie jak wełna lub włókna syntetyczne, pot.

Alergeny wziewne: Roztocza, pleśń, sierść zwierząt.

Zakażenia: zakażenia skórne, w szczególności Staphylococcus aureus, wirusowe, grzybicze, infekcje układowe ( bakteryjne i wirusowe).

Pokarm: najważniejszy czynnik szczególnie w pierwszym roku życia (mleko i jaja).

Inne: stres psychologiczny.

 

Codzienna higiena u pacjentów z atopowym zapaleniem skóry:

To problem szczególnie ważny, ponieważ pacjent atopowy ma skórę szczególnie wrażliwą, skłonną do podrażnień i suchą. Przez wiele lat krzywdzono dzieci atopowe, którym zakazywano częstych kąpieli, by uniknąć jakiegokolwiek podrażnienia skóry. Skóra osób z atopowym zapaleniem skóry jest często skolonizowana przez mikroorganizmy ( bakterie i grzyby), takie jak Staphylococcus aureus, a ograniczenie częstości mycia może zwiększyć ilość tych bakterii w skórze, a więc przyczynić się do powstania infekcji.

Także roztocza obecne w kurzu mogą zagnieździć się na skórze i łatwo ją uwrażliwić, tak jak powszechne alergeny. Ważne jest więc, aby dziecku z atopowym zapaleniem skóry zapewnić odpowiednią higienę osobistą, którą jest także prysznic lub codzienna kąpiel: nie można jednak przesadzać, jeżeli spostrzeżemy, iż skóra staje się sucha i podrażniona po kontakcie z wodą, konieczne jest ograniczenie mycia. Woda musi być letnia, a kąpiel niezbyt długa. Oczywiście konieczne jest uważanie na środki, którymi myjemy.

Nie powinny być stosowane popularne mydła czy też płyny do kąpieli, które mogą podrażnić i wysuszyć skórę, zwiększając świąd.

W celu odpowiedniej higieny konieczne jest stosowanie delikatnych środków myjących:

bez środków zapachowych:

bez dodatku mydeł alkalicznych i tenzydów wysoko pieniących i drażniących, takich jak SLS i SLES:

bez pochodnych ropy naftowej, konserwantów, PEG i parabenów:

posiadających pH fizjologiczne (około 5,5 ):

testowanych dermatologicznie, przede wszystkim zweryfikowanych na obecność niklu.

 

Stosowanie Roślin Leczniczych W Atopowym Zapaleniu Skóry

 

Rośliny lecznicze zawierają w swoim wnętrzu liczne substancje odpowiednio wyselekcjonowane przez naturę, które mogą być skuteczne i bezpieczne w leczeniu złożonych patologii, takich jak AZS (atopowe zapalenie skóry). Badania przedkliniczne i kliniczne wykazały, iż liczne rośliny lecznicze mogą wpływać na polepszenie funkcjonalności bariery skórnej, modulować zjawisk oksydacyjne związane ze stanem zapalnym, zmniejszając świąd i stwarzając środowisko niekorzystne do wzrostu grzybów i bakterii na skórze.

Rośliny lecznicze stosowane w leczeniu AZS można podzielić ze względu na ich działanie na:

Rośliny stosowane w celu reintegracji warstwy lipidowej, która jest naruszona u osób z atopowym zapaleniem skóry. Działają odżywczo, nawilżająco i powlekająco na skórę:

 

Olej z jojoby (Simmondsia chinensis)

Jest doskonałym składnikiem preparatów zewnętrznych, ponieważ zostaje szybko wchłonięty do skóry ze względu na małe cząsteczki i duże podobieństwo do sebum skóry.

Olej z jojoby ma zdolności do odnowy bariery lipidowej skóry, zapewniając efekt powlekający, lecz nieokluzyjny i pośredni efekt nawilżający. Jego działanie jest szczególnie ważne w przypadku podrażnienia, pęknięć skóry i oparzeń słonecznych, a także w leczeniu AZS.

 

Olej z ogórecznika (Borago officinalis).

Olej z ogórecznika jest bogaty w kwasy tłuszczowe serii omega-6, pomiędzy którymi najbardziej charakterystyczny jest z pewnością kwas y- linolenowy (GLA). Te tłuszcze są substancjami bliskimi skórze, ze strukturą podobną do jej sebum i są stosowane w celu utrzymania integralności bariery skórnej. Wiele z nich ma zastosowanie kliniczne, co jest potwierdzone w literaturze, a w szczególności w leczeniu przewlekłych stanów zapalnych skóry i atopii: olej z ogórecznika jest stosowany w preparatach zewnętrznych jako emolient i składnik nawilżający. Dobroczynne efekty oleju skupiają się głównie na redukcji parowania przez skórę i działaniu nawadniającym. Wykazano podobno, iż dzięki zawartości GLA zmniejszył się świąd i podrażnienie towarzyszące AZS.

 

Olej z dziurawca (Hypericum perforatum )

Olej z dziurawca jest ekstraktem olejowym wytwarzanym tradycyjnie poprzez macerację świeżego kwiatostanu w oleju roślinnym (olej z oliwek lub słonecznikowy ) pod wpływem światła słonecznego. Ekspozycja na światło słoneczne nadaje charakterystyczny krwistoczerwony kolor, spowodowany przez transformacje hiperycyny i pozwala na skoncentrowanie flawonoidów, które wykazują działanie antyoksydacyjne i łagodzące.

 

Rośliny, które zawierająsubstancje takie jak polisacharydy i kleiki o wysokim stężeniu. Są w staniestworzyć na skórze film (barierę) o działaniu ochronnym.

 

Prawoślaz lekarski (Altea officinalis ).

Część, która jest stosowana w fitoterapii, to korzeń odkorowany i pocięty, by ułatwić ekstrakcję kleików, którym przypisuje się ważne działanie nawilżające i powlekające. Dzięki tym właściwościom kleiki z prawoślazu są szczególnie stosowane w preparatach do użytku zewnętrznego w leczeniu skóry suchej i łuszczącej się.

 

Aloes prawdziwy (Aloe vera)

Ta roślina jest stosowana w celach kosmetyczno – dermatologicznych ze względu na żel pochodzący z liści, który stanowi żelatynową matrycę, bezbarwną, bez zapachu i stanowiącą tkankę wewnętrzną liści tej rośliny. W innowacyjnym procesie suszenia możliwe jest otrzymanie produktu bogatego szczególnie w polisacharydy ( ekstrakt suchy 200 :1). Są znane również właściwości żelu aloesowego w tworzeniu ochronnego filmu na tkankach ( skórze i błonie ), dzięki tym właściwościom może być więc stosowany w preparatach do użytku zewnętrznego na AZS (atopowe zapalenie skóry), ponieważ uczestniczy w ochronie i odnowie integralności oraz funkcjonalności skóry.

 

Rośliny o działaniu antyoksydacyjnym stosowane w celu zredukowania świądu:

 

Kocanka włoska (Helicrysum italicum)

Stosowanie tej rośliny w patologiach zapalenia skóry jest związane z jej składnikami antyoksydacyjnymi ( flawonoidy ). Te składniki są w stanie wyłapać wolne rodniki, które mogą być produkowane w stanie zapalnym, chroniąc przez to składniki strukturalne skóry przed degradacją.

Frakcja antyrodnikowa kocanki stanowi więc ważny czynnik ochronny skóry.

Użyteczne rady.

Kąpiel lub prysznic muszą być możliwie krótkie, a woda ciepła, mogą odbywać się raz dziennie, ale lepiej jeśli są stosowane rzadziej w przypadku gdy skóra w kontakcie z wodą staje się sucha i podrażniona.

Stosowanie minimalnych ilości detergentów, najlepiej delikatnego o pH podobnym do skóry (5,5), bez środków zapachowych i innych substancji drażniących.

Po kąpieli osuszyć delikatnie skórę. Jeśli temperatura jest zbliżona do temperatury pokojowej, pozostawić skórę na powietrzu przez kilka minut.

Szybko po tym nanieść odpowiedni emolient, powtarzając aplikację kilka razy dziennie.

Przycinać regularnie paznokcie dziecka, utrzymując je zawsze krótkie.

Utrzymywać temperaturę około 20 C i odpowiednią wilgotność ( unikać nadmiernego wysuszenia, jak i nadmiernej wilgotności ).

Utrzymywać w czystości miejsce, w którym przebywa dziecko. Czystość redukuje substancje, które mogą przylegać do podrażnionej skóry.

Dziecko ubierać w odzież bawełnianą, w przypadku intensywnego świądu bielizna, piżama oraz rękawiczki mogą być z jedwabiu.

Komentarze   

 
+1 #1 Anonim 2014-02-13 10:08
Tutaj jest spis bardzo fajnych naturalnych preparatów na atopowe zapalenie skóry - http://www.naturala.pl/tag/239/jak_leczyc_atopowe_zapalenie_skory
Cytować
 

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież