1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer

Mącznica lekarska

Mącznica lekarska – (Arctostaphylos uva-ursi L.) Roślina występuje rodzimie na półkuli północnej, w Europie, Azji, Ameryce Północnej, Grenlandii. W Polsce spotykana... Czytaj więcej

Zapalenia gardła i migdałków u dzieci

Zapalenie gardła i migdałków powodują wirusy (90%) lub bakterie. Najpierw pojawia się gorączka która może być bardzo wysoka, potem ból gardła,... Czytaj więcej

Nalewka z melisy

Nalewka z melisy. Melisa – roślina rosnąca dziko na polach, ale może być uprawiana w ogrodach. Zwana rojownikiem lekarskim, matecznikiem, pszczelnikiem.... Czytaj więcej

Ziołowe płyny do opalania

Ziołowe produkty do opalania są odpowiednie do skóry, która się łatwo opala. Należy jednak pamiętać, że produkty własnego wyrobu nie... Czytaj więcej

Rozedma płuc

Rozedma płuc powstaje w wyniku zwiększenia ciśnienia w drogach oddechowych, a zwłaszcza w pęcherzykach płucnych, i Rozedma płuczmniejszenia sprężystości oraz oporności ścian pęcherzyków płucnych.

Jej istota sprowadza się do nadmiernego, trwałego rozdęcia światła wspomnianych pęcherzyków płucnych, często wraz z sąsiadującymi drobnymi oskrzelami, co powoduje utratę elastyczności ich ścian, a w konsekwencji i całych, dużych partii płuc. Towarzyszy temu stopniowe ścieńczenie wspomnianych ścian pęcherzyków i stopniowo postępujący zanik „ścianek przegrodowych. W konsekwencji, zamiast wielu licznych drobnych pęcherzyków, tworzy się mniejsza liczba większych pęcherzyków. W wyniku zaniku niektórych przegród między pęcherzykowych i rozdęcia pozostałych pęcherzy zmniejsza się powierzchnia, na której odbywa się wymiana gazowa w płucach. Ściany pęcherzyków płucnych oplata obficie siatka naczyń krwionośnych o bardzo cienkich także błoniastych ściankach, przez które następuje wspomniana wymiana gazowa. Wraz z zanikaniem przegród między pęcherzykowych zanikają również znajdujące się tam naczynka. Następstwem tego stanu rzeczy jest gorsza wymiana gazowa w płucach, gorszy pobór tlenu i utlenianie tkanek. Ze względu na zmniejszenie się liczby naczyń krwionośnych wzrastają trudności z przepływem krwi w krążeniu płucnym, co stopniowo, wraz z postępem rozedmy, coraz bardziej obciąża prawą komorę.

Wskutek wspomnianego wyżej rozdęcia pęcherzyków płucnych i zmniejszenia się ich elastyczności, dochodzi do pozornego zwiększenia objętości płuc. Stopniowo postępuje spłycenie wdechu, doprowadzając do tzw, wdechowego ustawienia płuc i klatki piersiowej, gdyż płuca maksymalnie rozdęte we wdechu, na skutek zmniejszonej ich elastyczności ( zwiększonej sztywności ścian pęcherzyków) nie zapadają się w pełni w wydechu, a tym samym nie wymieniają całej objętości wciągniętego powietrza. Klatka piersiowa przybiera wygląd beczkowato rozdętej. Doprowadza to do stopniowego zalegania w niej powietrza zubożonego w tlen ( po dokonanej wymianie gazowej). W kolejnych aktach oddechowych jest stopniowo mniej miejsca na dopływ świeżego powietrza, zawierającego normalną ilość tlenu.

Mimo powstających zmian anatomicznych, początkowy rozwój rozedmy może być niezauważalny, ponieważ w tym czasie sprawne są jeszcze mechanizmy wyrównawcze. Dochodzi do odczuwania duszności i stopniowego jej narastania. Prawa komora serca, aby przeciwstawić się narastającym oporom w krążeniu płucnym, przerasta w celu zwiększenia swojej siły skurczowej. Ponieważ z czasem sama nie może temu podołać, zaczyna dołączyć się niewydolności krążenia. Rozwija się zespół płucno – sercowy, tzn, zmiany w sercu i niewydolności krążenia na skutek pierwotnych zmian w płucach. Utrudniona wentylacja sprzyja zaleganiu bakterii i rozwojowi nieżytów oskrzeli. Palenie papierosów i przewlekłe nieżyty w drogach oddechowych dodatkowo nasilają odczuwaną duszność. Czynniki te utrudniają wentylację pęcherzyków płucnych i stwarzają dodatkowe opory w przepływie powietrza przez oskrzela, przyczyniają się do szybszego i silniejszego rozwoju rozedmy płuc.

Pewne zawody, w czasie wykonywania których następuje zwiększenie ciśnienia w drogach oddechowych, sprzyjają także rozwojowi rozedmy. Dotyczy to np., pracowników hut szkła, osób zatrudnionych przy formowaniu wyrobów ze szkła, członków orkiestr dętych itp.,

U osób tych w związku z wykonywanym zawodem dochodzi do nawracających sytuacji zwiększenia ciśnienia w jamie ustnej i górnych drogach oddechowych.

Ciśnienie to przenosi się również na dolne drogi oddechowe i pęcherzyki płucne, doprowadzając z biegiem lat do wytworzenia się rozedmy płuc. Również u osób pracujących w warunkach silnego zapylenia szybciej dochodzi do rozedmy płuc na skutek wdychania pyłu, osadzania się go na błonie śluzowej oskrzeli, powstania przewlekłych stanów zapalnych z nadmiarem wydzieliny, która dodatkowo utrudnia wydech i wymianę powietrza, a więc sprzyja powstaniu rozedmy.

Pewne stany chorobowe, jak np., dychawica oskrzelowa, w czasie napadów której dochodzi – na skutek kurczu oskrzeli i oskrzelików – do zwiększenia ciśnienia w rozdętych pęcherzykach, sprzyjają stopniowemu rozwojowi rozedmy. Proces powstawania rozedmy ma charakter przewlekły i postępujący, niezależnie od przyczyn, która do tego doprowadza.

Początkowo niewielka zadyszka przechodzi z czasem w duszność stałą, coraz bardziej się nasilającą sprawność ruchową i zawodową człowieka. Na wargach, palcach dłoni, płatach usznych czy nosie pojawia się sinica. Wszelkie zakażenia i nieżyty oskrzeli nasilają jeszcze bardziej objawy istniejącej rozedmy. Sprawność ruchowa chorego zostaje znacznie ograniczona.

Skutecznego leczenia, które cofałoby opisane zmiany anatomiczne, nie ma. Dlatego tak ważne jest łagodzenie jej objawów w możliwym zakresie i hamowanie jej dalszego rozwoju przez likwidowanie wszelkich przyczyn (np., przewlekłych nieżytów oskrzeli), które przyspieszają rozwój rozedmy.

W leczeniu rozedmy mają zastosowanie również metody medycyny naturalnej. Spośród nich należy wspominać o ziołolecznictwie w przewlekłych nieżytach oskrzeli, racjonalnej gimnastyce oddechowej, turystyce oraz klimatoterapii.

Leczenie ziołami.

Z zakresu ziołolecznictwa można polecić mieszanki ziołowe, wyciągi lub dostępne w aptekach leki ziołowe, stosowane z zapaleniu oskrzeli, oraz środki zalecane do inhalacji. Ponadto przydatna powinna się okazać następująca mieszanka:

Mieszanka I

  • Nalewka z ziela glistnika  --  7 g
  • Nalewka z ziela stroiczki   --  7 g
  • Wyciąg z korzeni lukrecji  --  5 g

Przygotowanie i stosowanie. Zmieszać, pić po 20 kropli w 1 łyżce stołowej przegotowanej letniej wody, 15 minut po jedzeniu.

 Źródło Medycyna naturalna.

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież