1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer

Bluszczyk kurdybanek

Bluszczyk kurdybanek ( Glechoma hederacea L ) nazywany także kurdybankiem, kurdybanem, lub bluszczem zimowym. Jest to roślina wieloletnia z rodziny... Czytaj więcej

Atopowe zapalenie skóry u dzieci

Atopowe zapalenie skóry charakteryzuje się skórnymi wypryskami, występującymi u niemowląt, zwykle po ukończeniu 3 miesięcy życia. Jest to choroba typu... Czytaj więcej

Wino z herbaty czarnej

Wino herbaciane.   Składniki: 15 g herbaty czarnej 1 litr wina gronowego wytrawnego ( białe lub czerwone ) 100 ml rumu złocistego   Wykonanie: Do naczynia wsypać 15... Czytaj więcej

Walka z podwójnym podbródkiem

Co robić z podwójnym podbródkiem?  Medycyna naturalna zaleca w takim przypadku cztery podstawowe zabiegi. 1 Codzienny poranny masaż podbródka i szyi, wykonywany... Czytaj więcej

Rozedma płuc

Rozedma płuc powstaje w wyniku zwiększenia ciśnienia w drogach oddechowych, a zwłaszcza w pęcherzykach płucnych, i Rozedma płuczmniejszenia sprężystości oraz oporności ścian pęcherzyków płucnych.

Jej istota sprowadza się do nadmiernego, trwałego rozdęcia światła wspomnianych pęcherzyków płucnych, często wraz z sąsiadującymi drobnymi oskrzelami, co powoduje utratę elastyczności ich ścian, a w konsekwencji i całych, dużych partii płuc. Towarzyszy temu stopniowe ścieńczenie wspomnianych ścian pęcherzyków i stopniowo postępujący zanik „ścianek przegrodowych. W konsekwencji, zamiast wielu licznych drobnych pęcherzyków, tworzy się mniejsza liczba większych pęcherzyków. W wyniku zaniku niektórych przegród między pęcherzykowych i rozdęcia pozostałych pęcherzy zmniejsza się powierzchnia, na której odbywa się wymiana gazowa w płucach. Ściany pęcherzyków płucnych oplata obficie siatka naczyń krwionośnych o bardzo cienkich także błoniastych ściankach, przez które następuje wspomniana wymiana gazowa. Wraz z zanikaniem przegród między pęcherzykowych zanikają również znajdujące się tam naczynka. Następstwem tego stanu rzeczy jest gorsza wymiana gazowa w płucach, gorszy pobór tlenu i utlenianie tkanek. Ze względu na zmniejszenie się liczby naczyń krwionośnych wzrastają trudności z przepływem krwi w krążeniu płucnym, co stopniowo, wraz z postępem rozedmy, coraz bardziej obciąża prawą komorę.

Wskutek wspomnianego wyżej rozdęcia pęcherzyków płucnych i zmniejszenia się ich elastyczności, dochodzi do pozornego zwiększenia objętości płuc. Stopniowo postępuje spłycenie wdechu, doprowadzając do tzw, wdechowego ustawienia płuc i klatki piersiowej, gdyż płuca maksymalnie rozdęte we wdechu, na skutek zmniejszonej ich elastyczności ( zwiększonej sztywności ścian pęcherzyków) nie zapadają się w pełni w wydechu, a tym samym nie wymieniają całej objętości wciągniętego powietrza. Klatka piersiowa przybiera wygląd beczkowato rozdętej. Doprowadza to do stopniowego zalegania w niej powietrza zubożonego w tlen ( po dokonanej wymianie gazowej). W kolejnych aktach oddechowych jest stopniowo mniej miejsca na dopływ świeżego powietrza, zawierającego normalną ilość tlenu.

Mimo powstających zmian anatomicznych, początkowy rozwój rozedmy może być niezauważalny, ponieważ w tym czasie sprawne są jeszcze mechanizmy wyrównawcze. Dochodzi do odczuwania duszności i stopniowego jej narastania. Prawa komora serca, aby przeciwstawić się narastającym oporom w krążeniu płucnym, przerasta w celu zwiększenia swojej siły skurczowej. Ponieważ z czasem sama nie może temu podołać, zaczyna dołączyć się niewydolności krążenia. Rozwija się zespół płucno – sercowy, tzn, zmiany w sercu i niewydolności krążenia na skutek pierwotnych zmian w płucach. Utrudniona wentylacja sprzyja zaleganiu bakterii i rozwojowi nieżytów oskrzeli. Palenie papierosów i przewlekłe nieżyty w drogach oddechowych dodatkowo nasilają odczuwaną duszność. Czynniki te utrudniają wentylację pęcherzyków płucnych i stwarzają dodatkowe opory w przepływie powietrza przez oskrzela, przyczyniają się do szybszego i silniejszego rozwoju rozedmy płuc.

Pewne zawody, w czasie wykonywania których następuje zwiększenie ciśnienia w drogach oddechowych, sprzyjają także rozwojowi rozedmy. Dotyczy to np., pracowników hut szkła, osób zatrudnionych przy formowaniu wyrobów ze szkła, członków orkiestr dętych itp.,

U osób tych w związku z wykonywanym zawodem dochodzi do nawracających sytuacji zwiększenia ciśnienia w jamie ustnej i górnych drogach oddechowych.

Ciśnienie to przenosi się również na dolne drogi oddechowe i pęcherzyki płucne, doprowadzając z biegiem lat do wytworzenia się rozedmy płuc. Również u osób pracujących w warunkach silnego zapylenia szybciej dochodzi do rozedmy płuc na skutek wdychania pyłu, osadzania się go na błonie śluzowej oskrzeli, powstania przewlekłych stanów zapalnych z nadmiarem wydzieliny, która dodatkowo utrudnia wydech i wymianę powietrza, a więc sprzyja powstaniu rozedmy.

Pewne stany chorobowe, jak np., dychawica oskrzelowa, w czasie napadów której dochodzi – na skutek kurczu oskrzeli i oskrzelików – do zwiększenia ciśnienia w rozdętych pęcherzykach, sprzyjają stopniowemu rozwojowi rozedmy. Proces powstawania rozedmy ma charakter przewlekły i postępujący, niezależnie od przyczyn, która do tego doprowadza.

Początkowo niewielka zadyszka przechodzi z czasem w duszność stałą, coraz bardziej się nasilającą sprawność ruchową i zawodową człowieka. Na wargach, palcach dłoni, płatach usznych czy nosie pojawia się sinica. Wszelkie zakażenia i nieżyty oskrzeli nasilają jeszcze bardziej objawy istniejącej rozedmy. Sprawność ruchowa chorego zostaje znacznie ograniczona.

Skutecznego leczenia, które cofałoby opisane zmiany anatomiczne, nie ma. Dlatego tak ważne jest łagodzenie jej objawów w możliwym zakresie i hamowanie jej dalszego rozwoju przez likwidowanie wszelkich przyczyn (np., przewlekłych nieżytów oskrzeli), które przyspieszają rozwój rozedmy.

W leczeniu rozedmy mają zastosowanie również metody medycyny naturalnej. Spośród nich należy wspominać o ziołolecznictwie w przewlekłych nieżytach oskrzeli, racjonalnej gimnastyce oddechowej, turystyce oraz klimatoterapii.

Leczenie ziołami.

Z zakresu ziołolecznictwa można polecić mieszanki ziołowe, wyciągi lub dostępne w aptekach leki ziołowe, stosowane z zapaleniu oskrzeli, oraz środki zalecane do inhalacji. Ponadto przydatna powinna się okazać następująca mieszanka:

Mieszanka I

  • Nalewka z ziela glistnika  --  7 g
  • Nalewka z ziela stroiczki   --  7 g
  • Wyciąg z korzeni lukrecji  --  5 g

Przygotowanie i stosowanie. Zmieszać, pić po 20 kropli w 1 łyżce stołowej przegotowanej letniej wody, 15 minut po jedzeniu.

 Źródło Medycyna naturalna.

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież