1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer

Głóg pospolity

Głóg jednoszyjkowy -Głóg pospolity (Crataegus oxyacantha L.) Głóg dwuszyjkowy Crataegus moogyna Jacq. Oba gatunki głogu występują w Europie i Afryce Północnej,... Czytaj więcej

Astma oskrzelowa

Astma oskrzelowa – Dychawica oskrzelowa Choroba, zwana również dychawicą oskrzelową, charakteryzuje się napadami duszności oraz świszczącym oddechem wskutek skurczu oskrzeli.... Czytaj więcej

Wino uspokajające

Wino z kwiatu brzoskwini uspokajające.   Składniki: 50 g kwiatu brzoskwini 1 litr wina gronowego białego wytrawnego.   Wykonanie: Do słoja włożyć 50 g świeżych kwiatów brzoskwini... Czytaj więcej

Ziołowe płyny do opalania

Ziołowe produkty do opalania są odpowiednie do skóry, która się łatwo opala. Należy jednak pamiętać, że produkty własnego wyrobu nie... Czytaj więcej

Diabelski pazur

diabelski pazurDiabelski pazur ( Harpagophytum procumbens ).

Diabelski pazur nazywany jest także czarcim pazurem , lub hakoroślą rozesłaną. Rośnie w południowej Afryce na półpustynnych sawannach. W tych rejonach przez dziesięć miesięcy w roku panuje susza, a w pozostałych dwóch sporadycznie padają deszcze. Diabelski pazur dla zwierząt dzikich i hodowlanych w tych rejonach jest cenną rezerwą wodną i paszową, w tych trudnych warunkach.

Od wieków ludy afrykańskie w lecznictwie domowym stosowali diabelski pazur. Surowcem leczniczym były bulwiaste korzenie spichrzowe. Wykorzystywano je w leczeniu dolegliwości żołądkowych, chorób wątroby, nerek, pęcherza moczowego, a także dolegliwości stawów i kręgosłupa. Na pustyni bulwy diabelskiego pazura pełnią rolę magazynu wody.

 

Skład i działanie:

W związku z popularnością diabelskiego pazura i jego skuteczności w leczeniu dny moczanowej ( artretyzmu) oraz chorób reumatycznych. Zainteresowała się nim konwencjonalna medycyna naukowa.. W bulwach diabelskiego pazura stwierdzono obecność związków irydoidowych między innymi harpagozydu i harpagidu, a także flawonoidów, fenolokwasów, trójterpenów i wielu innych leczniczych substancji.

Badania farmakologiczne potwierdziły od dawna znane w lecznictwie ludowym właściwości lecznicze rośliny: przeciwzapalne, przeciwartretyczne i przeciwreumatyczne. Stosowanie diabelskiego pazura normalizuje podwyższony poziom kwasu moczowego i cholesterolu we krwi u chorych z przewlekłymi schorzeniami nerek i wątroby, a także w miażdżycy. Ma również działanie ogólnoodtruwające.

W wielu krajach Europy, Azji i Ameryki leki z bulw diabelskiego pazura uznano za oficjalne leki odtruwające, przeciwzapalne ( o podobnym działaniu jak kortyzon, lub fenylobutazon), przeciwreumatyczne i zapobiegające przerostowi prostaty. Leki z diabelskiego pazura zalecane są także przy chorobach przewodu pokarmowego – zwłaszcza przy bezsoczności i niedokwaśności żołądka, a także w chorobach układu moczowego, a zewnętrznie przy wielu chorobach skórnych.

 

Uwaga:

Preparaty otrzymywane z diabelskiego pazura nie wykazują żadnego działania ubocznego, a jedynymi przeciwwskazaniami jest okres ciąży, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy oraz kamica żółciowa. W tych przypadkach należy zachować ostrożność i stosować zmniejszone dawki.

W związku z popularnością stosowania bulw diabelskiego pazura , zbiory ich stały się głównym źródłem utrzymania mieszkańców pustyni Kalahari. Opracowano i ustalono limity zbioru bulw na określonym obszarze, a także metody zbioru niezagrażające wyginięciu diabelskiego pazura.

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież